zal ik niet geven als ik kleiner wordt cryptisch?
Asghar, geboren in Isfahan, een stad in Iran, toonde in zijn tienerjaren interesse in cinema. Hij behaalde een bachelordiploma in schone kunsten aan de universiteit van Teheran en vervolgens een masterdiploma in hetzelfde vakgebied aan de Tarbiyat Modarres-universiteit.
Hij begon met het beoefenen van cinematografie in 1986 bij de Youth Film Society in Isfahan, en van 1986 tot 2002 maakte hij zes korte films en twee series voor de Iraanse nationale televisie. Zijn werk beperkte zich niet alleen tot regisseren, maar verdiepte zich eerder op het niveau van auteurschap, aangezien de meeste van zijn werken die volgden door hem waren geschreven.
Wat het jaar 2002 betreft, maakte hij zijn eerste filmoptreden door het script te schrijven voor de film “The Rise of the Post” (Perzisch: The Rise of Best), geregisseerd door Ibrahim Hatami – die wordt beschouwd als een van de pijlers van de Iraanse cinema in de jaren negentig van de vorige eeuw – de film gaat over het idee van de gevolgen van Arabische vervolging na het incident van 9/11 waarvan de hele wereld getuige was.
hee zal ik niet geven als ik kleiner wordt cryptisch?
Zijn werk ging daarna door en in 2003 regisseerde hij zijn eerste speelfilm, Dancing with Dust, waarin hij het personage van Nizar behandelt, die wordt onderworpen aan veel sociale en morele druk die hem dwingt van zijn vrouw te scheiden omdat haar moeder dat doet. niet het juiste gedrag volgen, naar de woestijn vluchten om een oude man te helpen bij het jagen op slangen. Om eraan te verdienen en zijn schulden af te betalen. Deze film nam deel aan het Fajr-festival en het Moskou-festival van hetzelfde jaar.
In 2004 bracht hij een werk uit genaamd The Beautiful City, waarin wordt gesproken over een jonge man die ter dood wordt veroordeeld als hij nog zestien jaar oud is. De film won vele prijzen, zowel van het Fajr Film Festival als van het Warsaw International Film Festival.
Wat betreft zijn derde film, die in 2006 aan het licht kwam, The Last Wednesday, die vertelt over een periode in het leven van een vrouw die door een schoonmaakbedrijf naar een van de huizen wordt gestuurd en wordt verrast door de vrouw die aan haar twijfelt. loyaliteit van haar man, dus krijgt ze een missie toegewezen om de minnares te volgen. Deze film won de Golden Hugo Award op het Chicago International Film Festival.
In 2009 bracht hij een film uit met de titel On Eli, waarvan filmcriticus David Bordwell zei dat het een meesterwerk was. De film won vele prijzen, waaronder de Silver Bear Award voor Beste Regisseur op het 59e Internationale Filmfestival van Berlijn, evenals de beste film op het Tribeca Film Festival.De film vertegenwoordigde ook de Iraanse cinema in de Oscars in de categorie niet-Engels. sprekende films, maar het was slechts een nominatie.
De film “A Separation of Nadir and Simin” won 30 prijzen van meerdere festivals, waaronder de Academy Award voor Beste Buitenlandse Film voor het jaar 2012, naast de Golden Bear Award voor Beste Film op het Internationale Filmfestival van Berlijn. is de eerste Iraanse film die beide prijzen ontvangt. Naast de prijzen voor acteerprestaties wonnen de held en heldin op het Berlijnse festival zelf de Zilveren Beer-prijs. We worden niet over het hoofd gezien door zijn onderscheidingen op het gebied van montage en fotografie, maar ook op het gebied van auteurschap.
In februari 2017 won hij zijn tweede Oscar voor Beste Buitenlandse Film voor The Salesman.Asghar Farhadi was afwezig bij de ceremonie uit protest tegen het besluit van Donald Trump over immigratie.