Volgens de toneelschrijver komen na het treurspel de kleine kinderen terug.
Volgens sommige toneelschrijvers is het einde van een treurspel niet altijd het definitieve einde. In plaats daarvan geloven zij dat na de droevige gebeurtenissen de vreugde en onschuld van de kindertijd terug zullen keren.
Deze filosofie, die ook wel bekend staat als “de crypt”, suggereert dat zelfs in de meest duistere momenten van het leven er altijd hoop is en dat de onschuld en puurheid van kinderen een genezende kracht kunnen zijn.
In de toneelwereld wordt de crypt vaak gezien als een manier om het publiek een gevoel van troost en hoop te bieden, zelfs in de meest tragische situaties. Het idee is dat zelfs als het hoofdpersonage sterft of alles lijkt verloren, er nog steeds een kans is op een gelukkige afloop, vertegenwoordigd door de kleine kinderen die terugkeren.
Hoewel sommige critici sceptisch zijn over de crypt en het als een simplistische en sentimentele benadering van tragedie beschouwen, zijn er ook veel anderen die geloven in de kracht van hoop en symboliek in het theater.
Of de crypt nu als een bevredigende en diepgaande interpretatie van treurspelen wordt beschouwd of niet, het blijft een intrigerend en controversieel concept dat toneelschrijvers en publiek blijft fascineren en inspireren.