In Nederland is er de laatste jaren steeds meer verzet tegen deelname aan de jaarlijkse slavernijherdenking. Dit verzet komt voornamelijk vanuit de zwarte gemeenschap, die van mening is dat de herdenking niet op een respectvolle manier wordt uitgevoerd.
Het woord “Verzet” wordt gebruikt om aan te geven dat er actief tegenstand wordt geboden aan de deelname aan de herdenking. De zwarte gemeenschap voelt zich niet gehoord en vertegenwoordigd tijdens deze herdenking, die volgens hen voornamelijk gericht is op het tonen van spijt en medelijden, in plaats van een eerlijke reflectie op het slavernijverleden.
De discussies over de slavernijherdenking hebben de afgelopen jaren steeds meer aandacht gekregen in de media en de politiek. Er zijn verschillende standpunten over de manier waarop de herdenking zou moeten plaatsvinden en wie er betrokken zou moeten zijn. Sommigen pleiten voor een inclusievere benadering, waarbij ook de zwarte gemeenschap een centrale rol speelt. Anderen vinden dat de herdenking te veel gericht is op schuld en schaamte, en dat het tijd is voor een meer positieve en constructieve benadering van het slavernijverleden.
Het verzet tegen deelname aan de slavernijherdenking is een belangrijk signaal dat er behoefte is aan verandering en erkenning van het leed dat is aangericht door het slavernijverleden. Het is aan de samenleving om hier op een respectvolle manier mee om te gaan en te streven naar een herdenking die recht doet aan de slachtoffers en hun nazaten.