vaak gekooide weidevogel cryptogram

Als groep hebben de Meadows een bewogen kijkgeschiedenis gehad. Toen Carl Linnaeus oosterse weideleeuweriken beschreef (de eerste die wetenschappelijk werd beschreven) in zijn epische tiende editie van Systema Naturae in 1758, dacht hij dat ze verwant waren aan leeuweriken uit de Oude Wereld, en daarom plaatste hij hem bij hen in het geslacht Alauda. . In hetzelfde werk plaatste hij de roodborstmoerasspirea in het geslacht Impresa gors. Minder dan een decennium later beschreef hij de oostelijke moerasspirea opnieuw, deze keer plaatste hij hem in het geslacht Sturnus-spreeuwen, dat ook werd gebruikt door Juan Ignacio Molina toen hij voor het eerst de langstaartige moerasspirea beschreef in 1782. In 1816, Louis Jean-Pierre Vieux creëerde Sturnella, hoppende promotor naar zijn nieuwe klasse. De meeste taxonomen accepteerden het nieuwe geslacht, en westelijke weideleeuwerik, Peruaanse weideleeuwerik en Lillian weideleeuwerik werden allemaal in deze classificatie geplaatst toen ze later werden beschreven. Toen Charles Lucien Bonaparte de weide- en weide-wenkbrauwpampa’s beschreef, wees hij ze toe aan een ander nieuw gecreëerd geslacht – Trupialis, van wat hij “grondspreeuwen” noemde; Hij verplaatste ook de roodborstmoerasspirea naar dit inmiddels ter ziele gegane geslacht.

Aan het begin van de 20e eeuw waren de Meadows weer opgesplitst. Alleen ‘geelborst’ weideleeuweriken (oostelijke en westelijke moerasspirea, inclusief Lillian’s) blijven in het geslacht Stornella. Moerasspirea met rode borst en moerasspirea werden verplaatst naar het geslacht Leistes, terwijl moerasspirea uit de pampa’s, Peruaanse moerasspirea en moerasspirea het geslacht Pezites vormen, opgericht door Cabanis in 1851. Tegen het einde van de 20e eeuw werden alle moerasspirea opnieuw gegroepeerd in het geslacht Stornella. In 2017 zijn alle soorten met rode borst overgebracht naar het geslacht Leistes.