Lucrezia Borgia was een beruchte figuur uit de Italiaanse Renaissance die vaak in verband werd gebracht met vergiftiging. Ze werd geboren in 1480 als de dochter van paus Alexander VI en groeide op in een omgeving van politieke intriges en machtsstrijd.
Lucrezia werd op jonge leeftijd uitgehuwelijkt aan verschillende adellijke mannen om politieke bondgenootschappen te versterken. Ze kreeg al snel de reputatie van een femme fatale, die haar charmes en schoonheid gebruikte om haar doelen te bereiken. Maar het was vooral haar vermeende gebruik van vergif dat haar de titel van de beruchtste vrouw uit de Renaissance opleverde.
Lucrezia wordt vaak in verband gebracht met het vergiftigen van haar vijanden en rivalen, waaronder haar tweede echtgenoot Alfonso d’Este en haar broer Juan Borgia. Het is echter moeilijk om de waarheid achter deze beschuldigingen te achterhalen, omdat veel van de verhalen over Lucrezia en haar familie zijn verdraaid of verzonnen door politieke tegenstanders.
Desondanks blijft het verhaal van Lucrezia Borgia intrigeren en fascineren, en haar reputatie als een meedogenloze manipulatrice blijft tot op de dag van vandaag voortleven. Of ze daadwerkelijk vergif heeft gebruikt op haar vijanden zal waarschijnlijk voor altijd een mysterie blijven.