het zoveelste belastingmiddel dat is afgeschaft?
Een belasting of inning is een geldbedrag dat de staat int van individuen en instellingen om de uitgaven van de staat te financieren. Dat wil zeggen, het financieren van alle sectoren waar de staat aan uitgeeft, zoals het leger, de politie en het onderwijs. of de uitgaven ervan afhankelijk van het economisch beleid; zoals het subsidiëren van bepaalde grondstoffen en sectoren, of uitgaven aan infrastructuur; zoals het aanleggen van wegen en dammen, of werkloosheidsverzekeringen. In democratische systemen wordt de waarde van belasting bepaald door wetten die zijn geratificeerd door de volksvertegenwoordigers. De taak van het innen en verdelen van belastingen over de verschillende sectoren wordt meestal toegewezen aan het ministerie van Financiën nadat de begrotingen zijn vastgesteld. Veel wetten in een aantal landen bepalen dat inning een geldbedrag is dat door de staat wordt geëist van degenen die voldoen aan de voorwaarde om de belasting te betalen, zonder dat de betaler daar directe rechten op heeft; Dat wil zeggen, een bedrijf dat bijvoorbeeld belasting betaalt, kan daar (wettelijk) geen beroep op doen om een bushalte aan te vragen voor zijn werknemers. Vroeger bestond de belasting uit contante bedragen en giften in natura (een boer gaf bijvoorbeeld een deel van zijn oogst als belasting), maar tegenwoordig gaat het bijna uitsluitend om geld. Er zijn verschillende soorten belastingen, die van land tot land verschillen, en de naam voor dezelfde belasting kan van land tot land verschillen. Van deze belastingen:
Een belasting van inning is een geldbedrag dat de staat int van gebeurtenissen en instellingen om de uitgaven van de staat te financieren. Dat wil zeggen, het financiert van alle sectoren waar de staat aan uitgeeft, zoals het leger, de politie en het onderwijs. van de uitgaven afhankelijk van het economisch beleid; zoals het subsidiëren van bepaalde grondstoffen en sectoren, of uitgaven aan infrastructuur; zoals het aanleggen van wegen en dammen, of werkloosheidsverzekeringen. In democratische systemen wordt de waarde van belasting bepaald door wetten die zijn geratificeerd door de volksvertegenwoordigers. De taak van het innen en verdelen van belastingen over de verschillende sectoren wordt uiteindelijk gelijkgesteld aan het ministerie van Financiën nadat de begrotingen zijn vastgesteld. Veel wetten in een aantal landen bepalen dat het innen van een geldbedrag is dat de staat geëist wordt van de voorwaarden die voldoen aan de voorwaarde om de belasting te betalen, zonder dat de betaler daar directe rechten op; Dat wil zeggen, een bedrijf dat bijvoorbeeld belasting wordt betaald, kan daar (wettelijk) geen beroep doen op een bushalte aan te vragen voor zijn werknemers. Vroeger bestond de belasting uit contante bedragen en giften in natura (been boer gaf bijvoorbeeld een deel van zijn oogst als belasting), maar tegenwoordig gaat het bijna uitsluitend om geld. Er zijn verschillende soorten belastingen, die van land tot land verschillen, en de naam voor dezelfde belasting kan van land tot land verschillen. Van deze belastingen:
Meer informatie over deze brontekst
hee het zoveelste belastingmiddel dat is afgeschaft?
Het principe van belastingfunctionaliteit houdt volgens Marwan al-Qutb in dat de belasting een functie heeft die de staat beoogt te bereiken.In het verleden was de belastingfunctie onder de voogdijstaat beperkt tot het veiligstellen van de noodzakelijke inkomsten om de uitgaven te dekken van de basisvoorzieningen van de staat, zoals de rechterlijke macht, defensie en legerfaciliteiten, en de staatsfunctie had een financiële dimensie, omdat de wachtstaat inmenging op economisch en sociaal gebied voorkomt. Maar na de Eerste Wereldoorlog en na de wereldwijde financiële crisis in het jaar 1929 kon de staat niet langer werkeloos toekijken bij de verslechterende economische en sociale omstandigheden, en begon het economisch denken te verschuiven naar het toestaan van de staat om in te grijpen, en de economisch denker John Mayer Keynes was de theoreticus van de nieuwe staatsvorm die de belasting kan gebruiken om economische en sociale doelen te bereiken. Zo begon het principe van functionele belastingheffing vorm te krijgen.
In het begin van de jaren tachtig van de vorige eeuw ontdekte de staat dat zijn interventionistische beleid ertoe leidde dat hij in onmacht raakte, vooral wanneer hij nutsvoorzieningen van industriële en commerciële aard exploiteerde, zoals elektriciteit, communicatie en openbaar vervoer. De staat is een mislukte handelaar en het beheer van economische faciliteiten leidt tot enorme verliezen op de overheidsfinanciën, en het beheer van deze faciliteiten moet worden toevertrouwd aan privaatrechtelijke personen die de ervaring en het vermogen hebben om deze faciliteiten te beheren in overeenstemming met de markt. regels en in een concurrerende omgeving, en zo wordt de staat getransformeerd van een exploitant van industriële faciliteiten en bedrijven tot een organisatie voor de verschillende sectoren en gericht om te opereren en hun groei te beïnvloeden, en de belasting is een van de middelen die kunnen worden gebruikt om invloed uit te oefenen en richting geven aan de economische realiteit. We stellen dus vast dat het principe van functionele belastingheffing niet is afgenomen in het licht van de organiserende staat en multidimensionaal is geworden, inclusief economisch, sociaal en ecologisch.