het dorp wim sonneveld
Thuis heb ik nog een ansichtkaart waarop een kerk een kar met paard, een slagerij J. van der VenEen kroeg, een juffrouw op de fietsHet zegt u hoogstwaarschijnlijk niets, maar het is waar ik geboren benDit dorpIk weet nog hoe het wasDe boerenkind’ren in de klasEen kar die ratelt op de keienHet raadhuis met een pomp ervoorEen zandweg tussen koren doorHet vee, de boerderijen
En langs het tuinpad van m’n vader
het dorp wim sonneveld
Zag ik de hoge bomen staanIk was een kind en wist niet beterDan dat ‘t nooit voorbij zou gaan
Wat leefden ze eenvoudig toenIn simp’le huizen tussen groenMet boerenbloemen en een hegMaar blijkbaar leefden ze verkeerdHet dorp is gemoderniseerdEn nou zijn ze op de goeie wegWant ziet, hoe rijk het leven isZe zien de televisiequizEn wonen in betonnen dozenMet flink veel glas, dan kun je zie, hoe of het bankstel staat bij Mien en d’r dressoir met plastic rozen
En langs het tuinpad van m’n vaderZag ik de hoge bomen staanIk was een kind en wist niet beterDan dat ‘t nooit voorbij zou gaan
De dorpsjeugd klit wat bij elkaar
het dorp wim sonneveld
In minirok en Beatle-haar en joelt wat mee met beat-muziekIk weet wel het is hun goeie rechtDe nieuwe tijd, net wat u zegtMaar het maakt me wat melancholiekIk heb hun vaders nog gekendZe kochten zoethout voor een centIk zag hun moeders touwtjespringenDat dorp van toen, het is voorbijDit is al wat er bleef voor mijEen ansicht en herinneringen
Toen ik langs het tuinpad van m’n vader de hoge bomen nog zag staanIk was een kind, hoe kon ik wetenDat dat voorgoed voorbij zou gaan