Die soldaat is somber gestemd.
Die soldaat het ‘n swaar hart en ‘n droewe siel. Hy het die oorlog gesien en dit het diep spore in sy gees gelos. Sy oe blink nie meer met die selfde vuur en sy glimlag is verbleik. Hy loop deur die strate met ‘n swaar tred en ‘n swaarmoedige blik in sy oë.
Die soldaat dra die las van die oorlog op sy skouers. Hy het vriende verloor en selfs sy eie onskuld in die slagveld agtergelaat. Die trauma van die gevegte het hom geteken en hy kan nie meer ontsnap aan die donker herinneringe wat hom by elke draai inhaal.
Die soldaat voel alleen in ‘n wêreld wat hom nie meer verstaan nie. Hy probeer om sy emosies weg te steek agter ‘n masker van onverskrokkenheid, maar die pyn van sy ervarings steek steeds diep in sy siel.
Die soldaat is somber gestemd, maar hy weier om op te gee. Hy vecht elke dag teen sy eie innerlike demone en probeer om ‘n manier te vind om vrede te maak met die verlede. Hy weet dat hy nooit weer sal wees wie hy was nie, maar hy is vasbeslote om te oorleef en ‘n nuwe begin te maak.
Die soldaat dra sy smart in stilte, maar diep binne hom brand ‘n vuur van hoop. Hy weet dat daar ‘n lig aan die einde van die donker tonnel is en hy is vasbeslote om daarna toe te beweeg. Die soldaat is somber gestemd, maar hy is nog lank nie klaar nie.