Dat hoedje is door hen gelegd
In het midden van het drukke plein lag een klein, verfomfaaid hoedje. De voorbijgangers liepen er achteloos voorbij, zonder er echt op te letten. Maar voor degenen die goed keken, was het duidelijk dat dit hoedje niet zomaar was achtergelaten. Nee, dit hoedje was met zorg en aandacht neergelegd door hen.
Wie waren ‘hen’, vraag je je misschien af? ‘Hen’ waren een groepje jonge kinderen die op een zonnige middag besloten om een picknick te organiseren op het plein. Ze hadden hun kleedje uitgespreid en hun boterhammen en pakjes drinken uitgestald. Maar wat ze het meest opwindend vonden, was het idee om een spel te spelen met het hoedje dat ze hadden gevonden.
Met grote zorgvuldigheid legden ze het hoedje in het midden van het kleedje en begonnen ze om de beurt met een stokje te gooien. Degene die het dichtst bij het hoedje kwam, mocht een speciale prijs winnen. Het was een eenvoudig spel, maar de kinderen waren dolenthousiast en genoten van elke minuut.
Toen de picknick ten einde liep en de kinderen hun spullen begonnen op te ruimen, vergaten ze het hoedje niet. Met dezelfde zorgvuldigheid als waarmee ze het hadden neergelegd, pakten ze het op en legden het netjes op een bankje, in de hoop dat de eigenaar het zou terugvinden.
En zo verdween het hoedje weer uit het zicht, maar niet uit het geheugen van degenen die het met zoveel liefde hadden behandeld. Voor hen was dat hoedje meer dan alleen een voorwerp, het was een symbool van vriendschap en plezier. En wie weet, misschien zal het hoedje ooit weer opduiken, en zal het verhaal van hoe het door ‘hen’ was gelegd weer verteld worden.