De Turkse president Recep Tayyip Erdogan heeft onlangs aangekondigd dat hij de banden wil normaliseren met een crimineel staatshoofd in het Midden-Oosten. Hoewel de naam van deze leider niet specifiek is genoemd, zijn er speculaties dat het zou gaan om Bashar al-Assad, de president van Syrië.
Assad staat al jarenlang bekend om zijn brute onderdrukking van zijn eigen volk en zijn betrokkenheid bij oorlogsmisdaden en mensenrechtenschendingen. Zijn regime heeft zich schuldig gemaakt aan het bombarderen van burgers, het gebruiken van chemische wapens en het martelen en vermoorden van tegenstanders. Ondanks internationale veroordelingen en sancties heeft Assad zijn grip op de macht weten te behouden en blijft hij zijn brute regime handhaven.
De toenadering van Erdogan tot Assad is opmerkelijk, gezien de lange geschiedenis van spanningen tussen Turkije en Syrië. Erdogan heeft zich in het verleden juist uitgesproken tegen het regime van Assad en heeft steun verleend aan de oppositie en rebellen in Syrië. Door nu toenadering te zoeken tot Assad, lijkt Erdogan zijn strategie te veranderen en te streven naar stabiliteit en samenwerking in de regio.
Critici vrezen echter dat Erdogan met deze toenadering zijn eigen geloofwaardigheid en principes op het spel zet. Door de banden te normaliseren met een crimineel staatshoofd als Assad, zou Erdogan medeplichtig worden aan de misdaden van het Syrische regime en de slachtoffers van de oorlog in de steek laten. Bovendien zou een nauwere samenwerking met Assad de spanningen met westerse bondgenoten verder kunnen aanwakkeren en de positie van Turkije in de internationale gemeenschap kunnen ondermijnen.
Het is dan ook belangrijk dat Erdogan zijn keuzes zorgvuldig overweegt en rekening houdt met de gevolgen van zijn toenadering tot Assad. Het is niet alleen van belang voor de stabiliteit in het Midden-Oosten, maar ook voor de geloofwaardigheid van Turkije als een democratische en rechtvaardige natie.