In de jaren 70 was er een grote schaarste aan brandstof in Nederland. Dit leidde tot lange wachtrijen bij benzinestations en hoge prijzen voor brandstof. De oorzaak van de schaarste lag voornamelijk in de oliecrisis die in 1973 begon.
De oliecrisis werd veroorzaakt door een conflict tussen de Arabische landen en het Westen, met name de Verenigde Staten. De Arabische landen besloten om de olieproductie te verminderen en de prijzen te verhogen als reactie op de steun van de Verenigde Staten aan Israël tijdens de Jom Kipoeroorlog. Dit leidde tot een wereldwijde schaarste aan olie en brandstof.
Nederland werd ook hard getroffen door de oliecrisis. De regering moest maatregelen nemen om de schaarste aan brandstof te beheersen. Er werden bijvoorbeeld benzinedistributiekaarten ingevoerd, waarmee automobilisten slechts een beperkte hoeveelheid brandstof konden kopen. Ook werden de snelheidslimieten op snelwegen verlaagd om brandstof te besparen.
De schaarste aan brandstof had grote gevolgen voor de Nederlandse economie. Veel bedrijven moesten hun productie verminderen of zelfs stilleggen vanwege een gebrek aan brandstof. Ook de transportsector werd zwaar getroffen, met hogere kosten en langere levertijden als gevolg.
Gelukkig duurde de oliecrisis niet lang en verbeterde de situatie geleidelijk. De regering nam maatregelen om de afhankelijkheid van olie te verminderen en te investeren in alternatieve energiebronnen. Tegenwoordig is Nederland veel minder afhankelijk van olie en brandstof en zijn we beter voorbereid op eventuele toekomstige crisissituaties.