wie is de schrijver van robinson crusoe؟
Robinson Crusoe is een verhaal geschreven door Daniel Defoe, voor het eerst gepubliceerd in 1719. Het wordt soms beschouwd als de eerste roman in het Engels. Deze roman is een denkbeeldige biografie en vertelt over een jonge man die geïsoleerd op een eiland lange tijd alleen is zonder enig menselijk wezen te ontmoeten, en na enkele jaren een wilde ontmoet en hem iets leert van de intellectuele vooruitgang die de beschaafde mens heeft bereikt. en maakt hem tot zijn dienaar. Aan het einde van het verhaal keerden Robinson Crusoe en zijn dienaar terug naar Europa, waar de beschaafde wereld is. Dit verhaal betekent voor veel mensen de droom van isolatie van deze onrechtvaardige wereld en leven in het licht van de barmhartige aard van deze wereld, omdat het de omvang van de beschaving laat zien die de Europese naties hebben bereikt. Deze techniek staat bekend als valse documentatie en geeft een realistische vorm aan het verhaal. Het verhaal heeft een perspectief en een analytische dimensie, aangezien het gaat over de kwestie van beleefdheid bij mensen en hoe ze alleen leven, vooral in het licht van zeer moeilijke omstandigheden zonder enige interactie met andere mensen. De volledige titel van de originele roman, vertaald in het Arabisch: Het leven van Robinson Crusoe Yorkie, de navigator, en zijn vreemde en verbazingwekkende avonturen, die 28 jaar op een onbewoond eiland aan de Amerikaanse kust leefde, vlakbij de monding van de grote Orinoco-rivier , na een schipbreuk op Shipwreck Beach, kwamen alle passagiers om behalve hij , en hoe het op een al even bizarre manier werd afgeleverd door een groep piraten, geschreven door hemzelf.
hee wie is de schrijver van robinson crusoe؟
Tegen de wens van zijn ouders in verlaat Crusoe in september 1651 Engeland voor een zeereis. Salé-piraten beroven het schip en Crusoe wordt een slaaf van een Marokkaan. Crusoe weet te ontsnappen in een rubberboot en ontmoet een Portugese scheepskapitein voor de westkust van Afrika. De route van het schip is naar Brazilië, waar Crusoe, met de hulp van de kapitein, eigenaar wordt van een plantage.
Crusoe sluit zich aan bij een expeditie om slaven uit Afrika te halen, maar verdrinkt op 30 september 1659 in een storm veertig mijl op zee bij de monding van de Oranoco-rivier. Alle metgezellen van Crusoe sterven en hij slaagt erin wapens, gereedschap en andere voorraden van het schip voordat het crasht en zinkt. Hij bouwt een muur en woont in een grot, maakt een kalender door markeringen te maken met een stuk hout. Hij vist, verbouwt maïs, leert aardewerk maken en fokt geiten. Hij leest de Bijbel en dankt God voor zijn lot, want er is niets van hem verloren behalve de samenleving.
Crusoe ontdekt kannibalen die het eiland bezoeken om de gevangenen te doden en op te eten. In eerste instantie is hij van plan de wilden te doden vanwege hun wreedheden, maar realiseert zich dat hij hiertoe niet het recht heeft omdat ze hem niet hebben aangevallen en geen misdaad hebben begaan met zijn medeweten . Crusoe droomt ervan een of twee bedienden gevangen te nemen door enkele gevangenen vrij te laten en in feite, wanneer een gevangene erin slaagt te ontsnappen, helpt Crusoe hem, noemt zijn nieuwe metgezel “vrijdag” naar de dag van de week waarop hij verschijnt, leert hem Engels en bekeert hem tot het christendom.
Een nieuwe groep inboorlingen arriveert en ze nemen deel aan een vreselijk feest. Juma en Crusoe kunnen de meesten van hen doden en twee van hen houden (de ene is Juma’s vader en de andere is Spaans). De Spanjaard vertelt Crusoe dat er een groep verdronken Spanjaarden is. op dit eiland. Hij bedenkt een plan waarbij de Spanjaard, Juma’s vader en de rest terugkeren naar het eiland waar ze een schip bouwen om naar de haven van Spanje te varen.
Voordat de Spanjaarden terugkeren, verschijnt er een Engels schip; De rebellen nemen de controle over het schip over en zijn van plan hun voormalige kapitein op het eiland achter te laten.De kapitein en Crusoe slagen erin om terug te keren en het schip in te nemen. En ze gaan naar Engeland en laten drie revolutionairen achter om voor zichzelf te zorgen en de Spanjaarden te informeren over wat er is gebeurd. Crusoe verlaat het eiland op 19 december 1686. Hij reist naar Portugal om zijn oude vriend, de kapitein, te vinden die hem vertelt dat zijn Braziliaanse plantage goed is verzorgd en rijk is geworden. Van Portugal reist hij over land naar Engeland, om ongelukken op zee te voorkomen, via Spanje en Frankrijk; Tijdens de winter in de Pyreneeën worden hij en zijn metgezellen verdreven door een aanval van verschrikkelijke wolven. Crusoe besluit zijn boerderij te verlaten bij de Portugese kapitein en zijn geld achter te laten bij zijn vriendin, een weduwe die de moeder is van Robinson Crusoe, aangezien terugkeren naar Brazilië inhoudt dat hij zich tot het katholicisme bekeert. Later in zijn leven na het huwelijk wordt hij weduwnaar en keert hij voor de laatste keer terug naar zijn eiland. Zonder een dienaar van Juma met hem te zijn, om zich te herenigen met zijn vader en zijn stam. Het boek eindigt met een hint over een vervolg waarin zijn terugkeer naar het ontdekte eiland wordt beschreven.