chinese munt 4 letters؟
De Chinese taal (Vereenvoudigd Chinees:汉语, Traditioneel Chinees:漢語, uitgesproken als “Hanyu”, letterlijk Han-taal, of Chinees:中文 uitgesproken als “Gongwen”, letterlijk Chinees schrift) is een reeks taalkundige takken die geen onderlinge verstaanbaarheid hebben tussen om een taalkundige tak van de Sino-Tibetaanse taalfamilie te zijn. Chinees wordt gesproken door de Han-meerderheid en veel van de etnische minderheden in China. Chinees wordt door ongeveer 1,2 miljard mensen over de hele wereld (ongeveer 16% van de wereldbevolking) als eerste taal gesproken.
De varianten van het Chinees worden door moedertaalsprekers vaak beschreven als dialecten van een enkele Chinese taal, maar taalkundigen merken op dat ze onderscheiden zijn als een taalfamilie. De interne diversiteit van het Chinees wordt beschreven als die van de Romaanse talen en is wellicht nog diverser. Er zijn tussen de 7 en 13 grote inheemse groepen in China, waarvan het Mandarijn verreweg het meest wordt gesproken (980 miljoen mensen), gevolgd door de Wu (80 miljoen), de Min (70 miljoen) en de Yeo (70 miljoen). ). De meeste van deze talen hebben geen wederzijdse verstaanbaarheid en zelfs de lokale dialecten in de Maine hebben misschien geen wederzijdse verstaanbaarheid.
hee chinese munt 4 letters؟
Traditioneel Chinees is een traditionele vorm van Chinees die wordt gesproken op basis van het Beijing-dialect van het Mandarijn, de officiële taal van China en Taiwan. Het is ook een van de vier officiële talen van Singapore en een van de zes officiële talen van de Verenigde Naties. De geschreven vorm van Traditioneel Chinees (中文”Jongwen”) is gebaseerd op het foneem van Chinese lettergrepen (汉字/漢字”Hansou”) en wordt gebruikt door geschoolde sprekers tussen dialecten die geen onderlinge verstaanbaarheid hebben.
De eerste vermeldingen van Chinees schrift dateren uit de Shang-dynastie, die teruggaat tot 1250 voor Christus. De verbale patronen van het oude Chinees kunnen worden geconstrueerd door het oude poëzieritme. Tijdens de noordelijke en zuidelijke dynastieën onderging het Midden-Chinees veel vocale veranderingen en splitste het zich op in verschillende diversiteiten na lange geografische en politieke verdeeldheid. Het koninklijk hof van de Ming-dynastie en de vroege Qing-dynastie gebruikte de Koineh-taal, gebaseerd op het Nanjing-dialect van het Boven-Yangtze-Mandarijn. Traditioneel Chinees bestaat al sinds de jaren 1930 en is nu de officiële taal van zowel de Volksrepubliek China als Taiwan.